facebook  linkedin  twitter


"Dit boek is doordrongen van warme acceptatie en genuanceerde zorgvuldigheid"
(recensie Geen partner, wel een kinderwens)

  • Start
  • Blog
  • 'Ik zou zo graag een vader willen...'

'Ik zou zo graag een vader willen...'

noor2

In mei 2015 verscheen het tweede boekje van Simone Scholtens over Noortje: Noortje, over boomstammen en stambomen. Het vervolg op Noortje, dochter van een Bewust Alleenstaande Moeder (waarover ik al eerder schreef).

Een boekje over familie en vaderdag zonder vader.

Het boekje is bedoeld voor de leeftijd 6+.

In dit tweede deel is Noortje wat ouder. Volgens de beschrijving op de site gaat ze naar groep 3, maar dat wordt in het verhaaltje niet expliciet genoemd. Wel dat ze op school heeft geschreven en gelezen.

Het is een sober uitgevoerd boekje, met eenvoudige zwart-wit tekeningen.

Ik zou zo graag een vader willen...

Het boekje beschrijft het dagelijkse ritueel van naar school gaan, wat Noortje zoal na schooltijd doet en de bijzondere woensdagmiddagen, als mama thuis is, en ze altijd iets speciaals eten. Herkenbaar voor veel kinderen, denk ik.

Ondanks het slechte weer gaan Noortje, haar moeder en hond Bas het bos in. Bij een beker chocolademelk ontspint zich een gesprekje tussen moeder en dochter, waaruit blijkt dat Noortje iets dwars zit: op school werd er geknutseld voor vaderdag, en Noortje heeft geen vader...

Ik zou zo graag een vader willen...

Wat ik mooi vind is de ruimte die Noortje krijgt om het niet leuk te vinden dat ze geen vader heeft:

'Waarom heb ik geen papa?' vraagt Noortje verdrietig, 'ik zou zo graag een vader willen hebben'

[...]

Mama houdt Noortje stevig vast en zegt: 'Ik begrijp dat het niet altijd leuk is om anders te zijn en dat je soms een vader zou willen hebben.'

Noortje vraag haar moeder nog eens te vertellen hoe dat ging met die zaadjes en dat eitje. Een mooie aanleiding om het verhaal nog eens te vertellen. Nu met iets meer diepgang dan in het eerste boekje, en met nieuwe woorden: de zaadjes en eitjes, worden nu zaadcellen en eicellen.

Wie is je familie?

De moeder van Noortje grijpt de gelegenheid aan om nog een stapje verder te gaan, en te vertellen over de familiestamboom. Ook de donor krijgt er een plekje in:

'Ik ben jouw familie, ik ben jouw moeder, maar de donor is eigenlijk ook familie van jou' vertelt mama.

En ook rondom de donor worden nieuwe begrippen geintroduceerd: biologische vader, biologisch verwant zijn aan elkaar en donorvader. De eerste twee lijken me nog behoorlijk abstract voor 6-7 jarigen.

Cadeautje voor de donor

Uiteindelijk besluit Noortje dat ze het vaderdagcadeautje voor haar donor gaat maken. In dit boekje wordt dat niet expliciet gezegd, maar uit het eerste boekje weten we dat de donor van Noortje een bekende is. Zij heeft dus ook iemand aan wie ze daadwerkelijk iets kan geven.

Veel kinderen van solomoeders zullen hun donor niet kennen. Daarom is het altijd verstandig zelf eerst een boekje te lezen, zodat je je voor kunt bereiden op waar de situatie in het verhaaltje verschilt van die van jouw kind.

Praten met je kind

De laatste pagina's van het boekje nodigen je kind uit om zelf zijn/haar stamboom te tekenen en te praten over gezin, familie en donor. Een leuk idee, maar de uitwerking komt in mijn ogen niet helemaal uit de verf.

De introductie bij de 'Praat-vragen' gaat erover dat elke familie anders is. Ik mis daar vragen over, terwijl het heel leuk en zinvol is om met een zesjarige eens te bedenken wat voor gezinnen hij/zij kent, in welke samenstellingen.

De vraag 'met wie woon jij in huis? heb je broertjes of zusjes?' vind ik dan weer wat erg simpel. En bij de vraag 'weet jij of er nog meer kinderen zijn die dezelfde donor hebben en zou je die willen ontmoeten?' vraag ik me af of die voor zesjarigen al relevant is. Bovendien klinkt er in door dat je die dus zou kúnnen ontmoeten: een verwachting wordt gewekt die niet altijd waargemaakt kan worden.

Ik zou ook vragen als 'Wat is een vader? Wat is een donor?' een waardevolle toevoeging vinden.

Ik zou er de voorkeur aan gegeven hebben om het stukje met de praatvragen niet in het boekje op te nemen: kinderen van zes en iets ouder kunnen al (een beetje) zelf lezen en worden dan misschien met vragen geconfronteerd die verwarrend zijn.

Het zou als bijlage meegestuurd kunnen worden of als te downloaden document van de website, zodat je als moeder een beetje de regie kunt houden over wanneer en welke vraag. En zonodig meteen aan kunt vullen of bij kunt sturen als je merkt dat je kind erdoor in verwarring raakt.

Dat blijft ook de belangrijkste tip: zorg dat je als moeder weet wat en hoe er in het boekje verteld wordt, om waar nodig nuanceringen voor jouw kind aan te brengen. Zeker bij kinderen van deze leeftijd. Dat geldt overigens niet alleen voor dit boekje, maar voor alle boekjes/films over dit thema.

'Alle..' schrijf ik. Een beetje whishfull, want ze zijn nog schaars. En dat is toch wel de grote verdienste van Simone Scholtens dat zij daar actief wat aan doet!

 

noortjes

Beide boekjes zijn te bestellen via de website Noortje, dochter van een bewust alleenstaande moeder; ze zijn niet verkrijgbaar via de reguliere boekhandel

Tags: kind, donorkind, boek