facebook  linkedin  twitter

"Jouw begeleiding is rustig, helder en realistisch. Goede opbouw van het programma, met concrete handvatten."
(workshop Stilstaan bij je kinderwens)

'Ik ga even zaad halen'

ikgaevenzaadhalen cover


‘Weet je, ik ben zesendertig en ik heb al jaren een kinderwens. Vanochtend lag ik in mijn bed en zei ik hardop: ‘Ik ga ervoor, dan maar alleen.’ ‘ (p. 13)


Het is maart 2012 als Suzanne het pad richting solomoederschap op gaat. En ze neemt ons mee: in haar boek ‘Ik ga even zaad halen’ beschrijft ze met vaart en humor wat zij zoal tegenkomt.

En wat een herkenning!

En wat bijzonder weer, om terug te lezen dat ik ergens een cruciale schakel ben geweest in de loop der dingen.

Dilemma’s rondom donorkeuze

Het liefst wil Suzanne een bekende donor, die een regelmatige en actieve rol in het leven van haar kind zal spelen. Even lijkt hij op haar pad te komen: een goede vriend is wel bereid. Maar gaandeweg ontdekt hij toch dat hij niet uit de voeten kan met de invulling en omstandigheden.

Haar zoektocht brengt haar via een ex, oproepjes op de website van Meer dan Gewenst, een speeddate voor wensouders en donoren en een bijna one-night-stand uiteindelijk toch in het ziekenhuis. Met z’n wachtlijsten, ‘moederschapsexamens’ en nauwelijks tot geen informatie over de donor.

Een partner en/of een kind?

Dan komt ook de liefde op haar pad. Francien met dochter Koosje. Koosje is in Gent verwekt, met het zaad van een anonieme Deense donor.

Nieuwe ontwikkelingen die ook weer nieuwe vragen oproepen:

  • In hoeverre deelt Francien de kinderwens van Suzanne?
  • Is het belangrijk dat het kind van Suzanne dezelfde, of in ieder geval een vergelijkbare donorachtergrond zal hebben als Koosje?
  • Is de aanwezigheid van Koosje in haar leven niet ‘genoeg’ om haar verlangen naar een kind te stillen?

Het wordt er allemaal niet makkelijker op…

klote kerst

 

Serendipiteit

En dan is er een moment waarop er van alles samenkomt. De gewenning aan het idee van een Deense donor, en een ‘toevallige’ mail:

Hoi Suzanne, geen idee of dit iets voor je is, maar onderaan deze mail staat een aanbod. Hoewel ik TOTAAL geen invloed wil hebben op de keuze van je donor, en dus de helft van je kind, moest ik wel aan je denken. Dus stuur het je maar even door.

Groetjes, Saar

En ‘deze mail’ was de nieuwsbrief van Alleen met kinderwens. De nieuwsbrief van 28 februari 2014. De nieuwsbrief die precies op het juiste moment, via Saar, bij Suzanne in haar mailbox belandde.

Want het aanbod van Lotte stond erin, een vrouw die rietjes Deens donorzaad over had, en er graag iemand anders blij mee wilde maken.

Lotte had mij benaderd met de vraag of ik niet iemand zou kennen. Daarop heb ik voorgesteld dat zij een stukje in mijn nieuwsbrief mocht schrijven.

bijzonder aanbod

De rest is geschiedenis. Ruim drie jaar na haar besluit het ‘dan maar alleen’ te doen, wordt Suzanne moeder van Simon. En weer anderhalf jaar later kunnen wij deelgenoot zijn van haar weg daarnaartoe.

‘Ik ga zaad halen’ is een fijn leesbaar boek, dat voor veel vrouwen – of ze nou lesbisch of hetero zijn – veel herkenning zal bieden in de gedachten, gevoelens en dilemma’s die ze tegenkomen op hún weg naar het solomoederschap.

Er is één ding wat ik jammer vind, en dat is de titel. Die maakt het allemaal net weer even erg plat, terwijl de inhoud van het boek dat zeker niet is.

 

Suzanne Geysendorpher / Ik ga even zaad halen / Uitgeverij Paris Books / 2016

 

 

Tags: spermadonor, kinderwens, solomoeder