facebook  linkedin  twitter

"Je boek, de workshops en de nieuwsbrieven zijn een geweldig hulpmiddel voor mij geweest om echt goed na te kunnen denken. Ik voel nu dat 'alleen' niet iets voor mij is."

Annet

In augustus 2015 hak ik de knoop door om een afspraak te maken met Barbara voor 3 gesprekken. Een aantal maanden daarvoor heb ik al contact gezocht om te kijken of coaching aansluit bij mijn vragen.

Dit moet ik toch zelf wel kunnen

Ik stel het achteraf gezien denk ik uit omdat er hardop over in gesprek gaan betekent dat ik ook echt een keuze moet gaan maken.

Ook denk ik er zelf wel uit te kunnen komen met hulp van mijn omgeving. Maar de tijd begint te dringen, ik wordt waarschijnlijk begin 2016 opgeroepen voor start van de KID. Dus ik geef mezelf dan een duwtje en doorbreek de cirkel van uitstellen en piekeren.

Spannend

Met een brok in mijn keel en spanning in mijn lijf stap ik het Coachhuis binnen. Ik realiseer me dat ik heel veel in mijn hoofd heb geworsteld en het eerste gesprek een moment is om alles uit te spreken en op tafel te leggen. Natuurlijk spelen er gedachtes in mijn hoofd over ‘is het niet gek’ of ‘wat zal ze er van vinden’, maar ik heb mezelf voorgenomen alles uit te spreken, het is nu of nooit.

En al snel merk ik dat Barbara geen oordeel heeft, luistert, samenvat en vragen stelt om de dingen te verhelderen. Ik kan de tranen laten stromen en mijn kracht laten zien, het mag er allebei zijn.

Waarom wil ik dit eigenlijk?

Ik wil graag mijn drijfveren om voor alleenstaand moederschap te kiezen onderzoeken. Ik kom er zelf niet uit, draai rond in cirkeltjes, waarbij ik de angst heb dat het geen zuivere keuze is, het belast is met mijn eigen verlangens en behoeftes.

Barbara heeft mij laten zien dat er veel drijfveren zijn en dat die er allemaal mogen zijn, dat ze naast elkaar bestaan en allemaal oké zijn. Een omdraaioefening heeft mij veel inzicht gegeven waardoor ik een grote stap in mijn proces heb kunnen zetten.

Kan ik het?

Ook heb ik ruimte gevraagd om te onderzoeken in hoeverre mijn persoonlijkheid (lees tikkeltje neurotisch en controlebehoeftig) en het vormgeven van het alleenstaand moederschap samen gaan.

Met behulp van het schrijven van mijn levensverhaal en het gezamenlijk reflecteren daarop heb ik mijn krachten ontdekt en ook gezien hoe ik om ben gegaan met eerdere moeilijke en onvoorspelbare situaties. Het heeft mij veel (zelf)vertrouwen gegeven.

Blij!

Het samen met Barbara onderzoeken van deze twee thema’s hebben mij al vrij snel doen inzien dat ik de goede weg ben ingeslagen en ik dit mag en dat ik daar ook verheugd en blij over mag zijn. Want dit is eigenlijk een derde thema geweest voor mij.

Door de rouw om wat er niet is, heb ik het lange tijd moeilijk gevonden om me ook blij te voelen over de invulling die ik wil en kan geven aan mijn kinderwens.

Dat ik alle positieve gevoelens en fantasieën mag toelaten. Net zoals ik de positieve steunende woorden van de mensen die me lief zijn mag geloven en er op terug mag vallen.

Dus eigenlijk dat ik alle positieve aspecten mag ontvangen en omarmen, naast dat het soms ook pijnlijk is om dit alleen te doen en het ook een rouwproces is.

Een enorme stap voorwaarts

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat ik in de afgelopen 4 maanden, mede dankzij de gesprekken met Barbara, een enorme stap voorwaarts heb gemaakt in mijn proces.

Momenteel ben ik in het ziekenhuis begonnen met KID. Natuurlijk zijn er nog momenten van twijfel en angst, vliegt het me aan. Maar in de basis voelt het zo goed, en ben ik blij dat ik deze beslissing heb kunnen maken en het mezelf heb gegund om daarbij ondersteuning van Barbara te vragen.

 

Annet (september 2015 - januari 2016)

 

Individuele coaching: ook iets voor jou?